(¯´v´¯)--»TinA «--(¯´v´¯)

shal3kade — Sun, 01 Feb 2009 20:20:27 GMT

روزهاي عجيبي است براي گذر. روزهاي گذر ازداشته ها، گذر از آنچه که تا کنون جمع کرده و گذر از خاطره ها، خيلي سخت نيست، آسان هم نيست اما داستاني ساده و تکراري براي زندگي. اما براي من .....

دلم مي خواهد بنويسم از اين روزها از اين درهم برهمي و از اين شلوغي روحي و ذهني و آشفتگي.

درگير هزار کار نکرده ام و پاي بند هزار جاي نرفته.

افسوسي براي خوردن ندارم که هيچ گاه در گذشته زندگي نکرده ام. آينده را روشن مي بينم هرچند هيچ حسي از آن ندارم. اوج آينده قابل درکم کمتر از يک ماه است و بعد از آن حتي خيال بافي هايم نيز جرات گذر از اين مرز را ندارند. هنوز يک کار ناتمام دارم که بايد تمام شود. تمام هم نشود خيالي نيست مي گذرم و مي روم. از خيلي چيزها گذشته ام اين يکي هم سر بقيه خيالي نيست.

shal3kade — Fri, 26 Dec 2008 21:39:13 GMT

تا تو رفتي همه گفتند که از دل برود هر آنکه از ديده برفت

وبه ناباوری و غصه من خنديدن

آه ای رفته سفرکه دگر باز نخواهی برگشت

کاش می آمدی و می ديدی که در اين عرصه دنيای بزرگ

چه غم آلوده جدايی هايی ست و بدانی که....

از دل نرود هر آنکه از ديده برفت ....

دلتنگی...

shal3kade — Thu, 11 Dec 2008 22:10:18 GMT

باز امشب میان واژه ها انگار درگیرم

من از این واژه های تلخ و تکراری دلگیرم

شب رویا و کابوسش تن تب دار و درمانش

طلوع صبح و بیداری من و تکرار تنهایی

هوای تازه و نم دار شکایت های بس غم دار

دل بی تاب یک عاشق نوای ناله های دل

کبوترهای آزادش رها،در اوج،بر بامش

من و این زورق تنها تو و این ناخدایی ها

حضور تازه ی فانوس و قلبم با غمت مأنوس

سخن از آرزوهایم ، نهان در قلب ،رویایم

هوای دیدنت در دل امید ِعاشق بیدل

دوباره بیقراریهای یک نامه

دوباره این من ِ درگیر یک ناله

و باز هم انتهای شب...

سکوت سرد و اجباری

خداحافظ

و دلداری

امیدم، بودن ِ فردا

بهانه

خواب و یک رویا

shal3kade — Fri, 26 Sep 2008 19:01:18 GMT

سلام

خوبین شما ؟ من ؟ نه من اصلا خوب نیستم واسه اینکه هم زیاد نمیچتم با جیگملم(میدونم رو این کلمه حساسه میگما) هم تقریبا دو ماهه ندیدمش دو ماه کمتر نمیدونم مریم میدونه مریمی من چند وقته ندیدمش ؟ و از همه بدتر یه اتفاق خیلی بد افتاد برام اومدم برم در حمامو باز کنم یه دفعه احساس کردم دستم مور مور شد همچین که نگاه انداختم به دستم دیدم وای سوسکه حرومزاده داره پشت کف دستم راه میره آنچنان دستمو زدم به دیوار هم سوسکه محکم خورد زمین هم ببخشید دهن دستم آسفالت شد بعدم شروع به داد و بیداد که هر چی سنگه مال پای لنگه یا به قول جیگمل [سادیسم] به ما که میرسه وا میرسه ربطشم برید از خودش بپرسین حالا .یه نکته ی اخلاقی ! ما وقتی به کسی تلفن میزنیم خداحافظی می کنیم بعد قطع میکنیم این واسه همه نبود اون که خودش باید بفهمه میفهمه!

ماه رمضونم تموم داره میشه ما موندیمو ثوابامون راسسی آپیدما دل همتون آب سرعت آپیدنم داره زیاد میشه قبلا دو ماه یه بار بود الان یه ماه یه بار
یادش به خیر یه زمانی غذامون رو هم تو نت می خوردیم

یادته مریمی ؟ ماه رمضون پارسال بود آآآره دیگه تا چشم باز کنیم میبینم ده بیست تا نوه هم دور و برمونه بعدشم مرگ و اون دنیا و برزخ و به به. (لای لای)

آهــــان این فیلمه حسرت رو میبینین راسسی ؟

این افسانه بایگان طلبه بود ما نمیدونستیم خدایی وقتی نماز میخونه بهش دقت کنین، ما که خانوادگی وقتی موقع نمازخوندن این میشه پا میشیم میریم از بس این طبیعی قنوت و سجود میره دیشبیه یه تسبیح به دستش بود یکی هم تو سجاده اش کشته خودشه از بس حاج خانومه . این حاج رضا پر رو کردَتش اصلا هی خانومم خانومی خانوم بهش میبنده حاج خانم ریمل و خط چشمش موقع وضو هم پاک نمیشه بعد جامعه الزهرا هم میره
ولی هر چی این افسانه بایگان طبیعی بازی میکنه پوریا پورسرخ مصنوعی بازی میکنه یا دستش به پشت روی لبشه یا داره نفس نفس میزنه این رفیقشم کیه حامد همیشه تو هر فیلمی نقشه روباه رو بازی میکنه حاج رضا هم که جای بابامه مرد شماره یک سینمای معاصر

حالا من دارم چرت و پرت میگم شما نخونید تو رو خدا که بگم دور از جون مثل من کم دارین خوب چیه مگه ؟ تلافی کردم این مدتو که نحرفیده بودم بعدشم من مدرسه که نمیرم بشینم چرت وپرت بگم مجبورم اینجا بگم البته همه ی اینارو من پشت تلفن میگم واسه دوستام از جمله ملیحه مریمی مرضیه ی نامرد که یه زنگ نمیزنه بهم و فریده چیه نگاه میکنی ؟ ناراحتی مینی مایز کن صفحه رو بعدا بخون wow یادم رفت قلب بذارم تو این آپ میخوام براتون از اون جملات قصار و قابل تامل بذارم !!!!! قشنگ تامل کنیدا :

آبروى تو چون [يخى] جامد است كه درخواست، آن را قطره قطره آب مى‌كند، پس بنگر كه آن را نزد چه كسى فرو مى‌ريزي؟

"نهج البلاغه، حكمت 346 "

انسان از حشرات هم کوچکتر است ، چون آنها براي کشتن ما فقط نيش مي زنند ، ولي ما براي کشتن آنها تمام وجودشان را له و نابود مي سازيم .

به سنگ ها گفتند لحظه اي انسان باشيد گفتند هنوز به قدر کفايت سخت نشده ايم .

بزرگترین افسوس آدمی این است که حس می کند میخواهد اما نمی تواند و به یاد می اورد زمانی را که می توانست اما نمی خواست.... (خدایی خیلی جمله اش حال گیره)

چرا ما تنها زماني به خدا رو مي كنيم كه بخواهيم از غير ممكن ،ممكن بسازيم؟

براي آنكس كه تو را در آئينه مي بيند جوابي مناسبي داشته باش.

هيچوقت تمام محبت خودتونو به کسي که دوست داريد نشون نديد چون با اولين اشتباه شما رو دشمن خودش مي دونه.

هيچ وقت رازت رو به کسي نگو. وقتي خودت نميتوني حفظش کني چطور انتظار داري کسي ديگه‌اي برات راز نگهداره

عبرت چه واژه زيبا اما غريبي است !شنيدم آنان كه از گذشته خود عبرت نمي گيرند چاره اي جز تكرار آن ندارند و آنجا بود كه فهميدم چرا زندگي ما تكراري است...

اگر با خونسردی گناهان کوچک را مرتکب شدیم ، روزی می رسد که بدترین گناهان را هم بدون خجالت و پشیمانی مرتکب می شوبم

نفرت همان خشم و غضب است که روی هم انباشته شده است

اسرار شخص ، مانند زندانیانی است که چون رها شوند تسلط بر آنها غیر ممکن است

جان فدا کردن براي دوست چندان مشکل نيست،پيدا کردن دوستي که ارزش جان فدا کردن را داشته باشد مشکل است

فرق انسان و سگ در آنست که اگر به سگی غذا بدهی هرگز تو را گاز نخواهد گرفت

احتمال ديده شدن شما، نسبت مستقيم دارد با ميزان حماقت در كاري كه انجام مي دهيد

(آقا این واقعا صحت داره چون من امتحان کردم وقتی میخوام یه کار بدی بکنم مطمئنا یا یکی میبینه یا خودم سوتی میدم هر چقدر کارم بدتر باشه محیط برام خطرناک تر میشه )

اکثر مردها سه گروه را دوست دارند ولی هیچ وقت آنها را درک نمی کنند : افراد مونث ، دخترها و زنها

حرفی نیست که زنها کودن هستند ،ولی آنها برای این این طور آفریده شده اند که بتوانند با مردها برابری کنند

( دمش گرم هر کی اینو گفته )

يک دروغ ممکن است دنيا را دور بزند و به سر جاي اولش برگردد؛ ولي در همين مدت يک راست دارد بند کفش‌هايش را مي‌بندد تا حرکت کند

باشد که نه به اختيار امديم نه با رغبت مي مانيم و نه با رضايت ميرويم در اين گوي سر به هوا هيچ چيز مال هيچ کس نيست و هيچ تکيه گاهي نمي تواند پناهگاهي گردد مي ماند ناب ترين و عميق ترين حس زندگي يعني دوست داشتن و دوست داشته شدن که شايد باعث فراموشي رنج عظيم بودن گردد

اینم واسه حسن ختام :

چه قدر بزرگ هستي تو
واقعا عجيب است !!
چه گناه کنيم تو را و در مقابلت بايستيم
و چه اطاعت کنيم وثنايت گوييم
باز
نزديک تريني
و مهربان ترین !!!

بـسي گـفـتـند : « دل ازعـشـق بـرگـير کـه نـيرنـگ است و افـسـون است و جـادوسـت ! » ولـي مـا دل بـه او بـسـتـيـم و ديـديـم کـه ايـن زهـر است امـا ، نــوشـداروسـت .

دیر به دیر میام ولی عوضش تپل آپ میکنم بعدشم ببخشید زیاد حرفیدم (خجالت) --> D: فعلا

آپیدمااااااا !!!!!

shal3kade — Sun, 31 Aug 2008 21:26:18 GMT

ســـــــــــــــلام

ما رو نمی بینین خوشین ؟

بعد یه غیبت تقریبا دو ماهه جیگرم ازم خواست که آپ کنم وگرنه خودم که حالا حالا قصد آپیدن نداشتم ولی خوب جیگرم خواست دیگه

دلم خیلی تنگولیده بود برا همه دوستای وبلاگیم مریم ، ستاره ، ایرانیکا که چند وقته ازش خبر ندارم ، امیر که انگار میگفت میخواد برا تحصیلش بره انگلیس فکر کنم نمیدونم دقیق و دیگر دوستان

حالا هم زیاد وقتتون رو نمیگیرم آپمو میکنم میرم

این آپ رو تقدیم میکنم به جیگرم :

وقتي تو با من نيستي از من چه مي ماند دگر

از من جز اين هر لحظه فرسودن چه مي ماند

از من چه مي ماند جز اين تکرار پي در پي

تکرار من در من مگر از من چه مي ماند

غير از خيالي خسته از تکرار تنهايي

غير از غباري در لباس تن چه مي ماند

از روزهاي دير بي فردا که مي آيد

از لحظه هاي رفته ي روشن چه مي ماند

از من اگر کوهم اگر خورشيد اگر دريا

بي تو ميان قاب پيراهن چه مي ماند

وقتي تو با من نيستي از من که ميپرسد

از شعر و شاعر جز شب و شيون چه مي ماند

دوستون دارم فعلا ...

تولــــــــــد

shal3kade — Fri, 20 Jun 2008 13:34:18 GMT

سلام به همه ی دوستای گلم من اگه شما رو نداشتم چیکار میکردم ؟؟؟

بعدشم سلام مخصوص به مریم جونم که فردا تولدشه خواستم اولین نفر باشم که بهت تبریک میگم مریمی، ولی میدونم قبل من امین زودتر گفته

تولدت مبارک عزیزم

اشالاء ۱۲۰۰ ساله بشی، نه خیلی زیاده پیر پیشی اون موقع خیلی ، همون ۱۲۰ سال بسه شوخی کردم، گلم همیشه زنده باشی ، با امین خوشبخت بشی خانمی .

چند روز پیشم تولد ستاره جون بود باز بهش تبریک میگم :

تولدت مبارک ستاره ی عزیز

دوستای خوبم من سعی می کنم زود زود آپ کنم ولی درگیر درسم اشالا مرداد راحت میشم از شر کنکور ، دیگه یه سره منو میبینین تو نت

آروزی هر چی دوس دارین براتون

آپ پایینی رو هم امروز گذاشتم یه کم زیاده ولی به خوندنش می ارزه .

خدافـــــــظ

معمــــا !

shal3kade — Fri, 20 Jun 2008 13:31:23 GMT

اين چه معمائي است كه .........

ساختمان هاي ما بلند تر و بلند تر اما احساس هامان كوتاهتر و كوتاهتر شده اند؛

آزاد راه هاي پهن تري ساخته ايم اما نظر گاه هامان تنگ تر شده اند؛

بيشتر خرج مي كنيم، كمتر لذت مي بريم؛

فراغت بيشتري داريم ، بهره كمتري مي بريم؛

خانه هامان بزرگتر شده اند ، اما خانواده هامان كوچكتر؛

رفاه بيشتري داريم ، ولي زمان كمتر ؛

دانش افزون تري داريم ، اما تشخيص هامان نازلتر شده اند؛

به مدارج عالي تري مي رسيم ، اما ادراكمان داني تر شده است؛

توانمندي بيشتري پيدا كرده ايم ، ولي مشكلاتمان فزوني گرفته اند؛

داروهاي فراوان تري داريم ، سلامتي مان كاهش يافته است؛

زياد حرف مي زنيم، كمتر عشق مي ورزيم و بيشتر نفرت داريم؛

ياد گرفته ايم كه زندگي مان را چگونه سپري كنيم ، اما زندگي را نمي شناسيم؛

فراسوي فضاها را فتح كرده ايم ، اما با دنياي درونمان بيگانه ايم؛

اتم را شكافته ايم ، در حالي كه از كاويدن افكارمان عاجزيم؛

درآمد هايمان فزوني گرفته ، اخلاقمان فرو نشسته؛

راحتي افزون تري داريم ، اما آرامش كمتر؛

هزاران كتاب و مقاله مي نويسيم ، اما در معناي كلمه « محبت » مانده ايم؛

مفسران بزركي مي پروريم ، بدون درك واژه «عشق»؛

فرزندان سالم تري داريم ، اما گرمي خانواده كمتر؛

دست به سوي بيكران ها دراز كرده ايم ، ولي دستي را كه به سويمان دراز شده نمي بينيم؛

براي سبزي اطراف درخت مي كاريم ، اما سياهي دل هامان را ناديده مي گيريم؛

بدن هاي پاكيزه تري داريم ، اما روح هاي آلوده تر؛

مسافت خانه هايمان كمتر شده ، فاصله هامان بيشتر؛

چشمان سالمتري داريم ، با نگاه هاي ناپاكتر؛

برادران بيشتري داريم ، ولي برادري مان كمتر شده است؛

مرگ و مير كمتري مي بينيم ، اما مرده پرستي مان بيشتر شده است؛

مي خواهيم « زندگا ني» را معنا كنيم ، سر از « زنده ماني» در مي آوريم؛

فرياد مي زنيم ؛ ولي صداي ناله آرامي را نمي شنويم؛

براي رسيدن همواره در تكاپوييم ، اما نمي دانيم مقصد كجاست؛

شناگران قابل تري شده ايم ، اما جريان زندگي ما را با خود هر جا مي كشاند؛

آسمان را تسخير كرده ايم ، ولي افق ديد مان محدود تر شده است؛

براي شروع جنگ همه نوع بهانه داريم ، اما براي صلح بايد مذاكره كنيم؛

مي خواهيم عشق بورزيم ، ناگاه سود و زيان را به نظر مي آوريم؛

مي گوييم پول را دوست نداريم ، ولي دوستي را به پول مي فروشيم؛

در پي گشودن درهاي دنياي ناشناخته ايم ، اما در خانه خود را بروي ديگري مي بنديم؛

انتظار« مهر» داريم ، اما براي «مهربانی » دنبال « بانی » مي گرديم؛

دنبال زندگي در كرات ديگريم ، اما زمين را با تمام وجود نابود مي كنيم؛

مي دانيم دنيا سراب است ، اما هنوز به دنبال آن دويدن را دوست داريم؛

مي خواهيم هميشه گلچين كنيم ، اما هرگز گل نمي كاريم؛

درون خود را آنقدر تاريك كرده ايم كه براي روشن ساختنش به دنبال ستاره اي از آسمان مي گرديم.ستاره اي كه از ظهور تا غروبش فاصله يك خواب كوتاه است.

ابرها را در فضا بارور مي كنيم ، اما ريشه مهر ورزي را در وجودمان خشكانده ايم؛

لحظه هاي كوچك را به اميد فرصت هاي طلايي ناديده مي گيريم.

در را براي عبور ديگري باز مي كنيم ، اما براي ورودش بسته نگه مي داريم؛

همه رنگها را تک تک مي شناسيم ، اما از « دو رنگی » زياد استفاده مي كنيم؛

اشك مي ريزيم ، اما بااين محاسبه كه براي فرصت ديگر نيز كمي باقي بماند؛

از ميان اينهمه بازي و تفريح يكي را برگزيده ايم و به آن به شدت علاقه منديم: بازی با کلمات.

چون مي دانيم زندگي « دكمه بازگشت» ندارد هر كاري مي كنيم ، اما آيا در زندگي واقعيتي به نام « پژواك» وجود ندارد؟

همه اجزاي دنيا به دنبال پيوستن به كل واصل وجود خويش اند ، اما شگفتا كه ما انسان ها مي دويم و شتاب داريم تا هر چه بيشتر از خداي خود دور شويم ؛ و شگفت تر اينكه اسم آنرا « پیشرفت » مي ناميم.

كارت هاي اعتباري براي خود فراهم مي كنيم ، در حالي كه به بي اعتباري دنيا شكي نداريم.

شكستگي دل را تنها نوع شكستگي مي دانيم كه نيازي به تعمير ندارد و فكر مي كنيم كه خود بخود درست مي شود ، در حاليكه شكستگي دل نيز مانند هر ترك و شكافي با كوچكترين فشار و با مرور زمان عمق و اندازه بيشتري پيدا مي كند.

ما همه جزيي از وجود و روح خداييم ، اما چه علاقه اي داريم كه معادله كلي

« جزء +جزء = تنها جزئي از كل »

را بدين صورت تغيير دهيم :

« كل - جزء =جزئي برابر كل ».

هر روز مردن نزديكان خود را شاهديم ، اما لابد به بقاي خود آنقدر اطمينان داريم كه بدان توجهي نمي كنيم؛

خدايا آنقدر مرا در عشق خدائيت غرق كن كه هيچ راه نجاتي براي متوسل شدن به عشق بندگانت پيدا نكنم.

آمین...

نمیدانم ...

shal3kade — Tue, 17 Jun 2008 11:09:18 GMT

نمیدانم !

نميدانم چرا گردونه را وارونه ميبينم در اين بهر خروشان ...

دگر راه نجاتي نيست

نميدانم چرا اين چشمه را خشکيده ميبينم

همه دنياي من شد شک و ترديد و فقط يک چيز...

و آن اينکه دلي را عاشق و شيداي دلداري نميبينم

چرا بايد چنين باشد؟ چرا ؟؟؟؟؟؟؟

زماني بود کاتب، مشق عشق ميکرد و ديگر هيچ...

زماني بود درويشي و مهر و دوستي هر جا هويدا بود ...

چرا بايد به جاي مهر ، کينه را مهمان دلها کرد

چرا بايد به جاي دوست ، دشمن را هم آوا کرد ...

تو به من فهماندی ...

shal3kade — Mon, 16 Jun 2008 11:03:18 GMT

تــو بــه مــن فهمـــانـــدی

" روزگاريست " که افکـار شگفت انگيزي

********در ســـر هـــــر بشــــري ميبينم********

گويي اين گيتي غدّار فريبنده پوچ ، برده هــــوش از سرهـــــرانسـاني

گشتــــــه بر قامــــــــت دنـــيـــــــــا چـــيره و من انـــــدر خم ايـن مـــردابم

دســــت و پـــا بـــــــســـــتــه و ســـــرگــــردانـــم و وجـــــــــــــودم محــتــــــــــاج

و درونــــــــــــــم وحـــــشــــــــــــت و نـــــگــــــــاهــــــــم گــــــــنـــــگ اســــــــــت

چــــــــــــون کـــــه اکــــــــنــــــــون ديــــــــگـــــر قــــــلـــــب هــا از ســـنــگ اسـت

(¯´·___•´¨`• •´¨`• •´¨`• روزها بي رنگ است •´¨`• •´¨`• •´¨`• ___·´¯)

و تـــــــو اي ღ●▪·˙ " دوســـــــت" ˙·▪●ღ بــــــه مــــــن فــهــمـــانـــدي

مــــی تــــــــوان حـــــــــرفـــــــي زد ، مـــــي تـــــــوان رازي داشــــــــــت

اینک اي ღ●▪·˙ " دوســـــــت " ˙·▪●ღ تــــو ثـــابــت کــردی

(¯´·___ميـشود همــره هر عـاطفــه آوازي داشـــت ___·´¯)

ميـــــشــــود در دل ايــــــــن مــــعـــــرکــــه پولاديــــن

___خــــــالــــــــي از غــــــــــم بـــاشـــی___

مـــمـــلـــو از عطــــــر رباينده يـــاس

و ســــــراپــــــــا احســــــاس

و ســـــــراپــــا لـذت

و ســـــراپــــا

پـــاکــــی

ღ

یادش بخیــــــر...

shal3kade — Thu, 12 Jun 2008 20:47:18 GMT

یادش بخیــــــر...

دفتر و ميز و کلاس و بچه ها يادش به خير
خرده هاي گچ لب تخته سياه يادش به خير

پس کجا رفتند آن دوران بازيگوشيا
زير ميزها خنده هاي نا بجا يادش به خير

روي لب هاي همه هر شنبه خنده بود
صبح ها خميازه هاي پر صدا يادش به خير

آن تقلب هاي پنهان زمان امتحان
خط خطي کردن به روي دست و پا يادش به خير

زنگ تفريح آخ مي چسبيد زير آفتاب
خوردن نوشمک و نوشابه ي کوکاکولا يادش به خير

زنگ تفريح توپهاي ساکت و بيچاره را
پرت مي کرديم محکم در هوا يادش به خير

کاش بر گردند يکبار دگر آن روزها
روزهاي با خوشي هاي آشنا يادش به خير

خیلی حال داد این ۱۱ سال تحصیل علم و دانش !